Archive for the ‘Zwyczaje ślubne’ Category
Indie to kraj, który żyje na pograniczu dwóch światów, tego współczesnego i zachodniego oraz tego tradycyjnego hinduskiego. Nawet ceremonia tradycyjnych zaślubin zaczyna powoli odchodzić w przeszłość. Pomimo to, nadal większość małżeństw jest tam aranżowana przez rodziny. Rodzice młodych (głównie ojcowie) spotykają się, aby obejrzeć zdjęcia potencjalnych małżonków i jeżeli obie strony wyrażą zainteresowanie, przystępują do negocjacji posagu. Bywa, że przyszli małżonkowie spotykają się po raz pierwszy dopiero w dniu ślubu, jednak jeśli zakochali się w sobie wcześniej, to obie rodziny najpierw muszą zaakceptować ten związek. Jeśli negocjacje przebiegną pomyślnie to na dzień przed ślubem w domu panny młodej wszystkie kobiety malują sobie wzajemnie henną ozdoby na nogach i rękach. Im dłużej się one utrzymają na ciele panny młodej tym lepiej, oznacza to bowiem że będzie dobrze traktowana przez swoich teściów. Para młoda jest poddawana także różnym rytuałom oczyszczającym. Po wybrankę pan młody przybywa wraz z orszakiem (jeśli należy do bogatej kasty, może przyjechać nawet na słoniu) ubrany w tradycyjny turban. Wita go matka przyszłej małżonki, która prowadzi go do ołtarza ślubnego, gdzie będzie czekał na przyszłą żonę za białą kotarą. Panna młoda natomiast założone ma czerwone sari i mnóstwo złotych naszyjników, bransoletek itp. ozdób. Ślub zawiera w sobie mnóstwo rytuałów, których celem jest odpędzenie złych duchów. Przez część tego czasu młodzi są oddzieleni od siebie zasłoną, która po jej zdjęciu symbolizować ma brak barier pomiędzy młodymi. Kolejnym etapem są modlitwy o błogosławieństwo do Geneshy i następuje wymiana girlandów między młodymi. Bramin zawiązuje na dłoniach młodych pętle, która ma sprowadzić na nich błogosławieństwo. Następnie jest ona zakładana na ramiona pary, co symbolizuje połączenie ich na cale życie. Kolejnym etapem jest symboliczne przekazanie panny młodej panu młodemu. Jej prawa dłoń jest umieszczana w prawej dłoni pana młodego, czemu towarzyszy śpiewanie mantr zapewniających długie oraz szczęśliwe życie. Kolejnym etapem jest składanie ofiary poprzez wrzucenie do ognia ziaren ryżu. Następnie panna młoda i wsparty na jej ramieniu pan młody okrążają ogień. Wykonują wtedy siedem kroków, które symbolizują jakiś element ich związku (np. radość). Ognisko okrążane jest cztery razy, z których pierwsze trzy razy prowadzi panna młoda. Po każdy okrążeniu do ogniska wsypywany jest ryż. Wesele odbywa się na powietrzu pod specjalnie ustawionym na ten cel namiotem. Co ważne namiot ten musi być kolorowy, np. pomarańczowy, a nigdy biały. Biały kolor w Indiach jest symbolem żałoby. Przed wejściem do niego należy na zewnątrz pozostawić buty. Etapem ostatnim ceremonii jest pożegnanie panny młodej z rodzicami i rodziną. Na końcu młoda para wrzuca do ogniska ryż, co symbolizować ma szczęście. Na końcu młodzi składają ukłony wszystkim gościom, zaczynając od najstarszych.
Ostatni czasy rekordy popularności podczas ceremonii wyjścia z kościoła młodej pary biją tuby strzelające płatkami róż. Która Panna Młoda oprze się wspaniałą chmurą różanych płatków opadających na nią i na jej męża w akompaniamencie salwy wystrzałów? Co ciekawe produkt jest tani (od 9 do 14 złotych za sztukę) a niesamowity efekt można uzyskać już przy użyciu dwóch takich tub (z doświadczenia możemy powiedzieć iż sześć takich wyrzutni na najlepsze rozwiązanie). Gadżet nie jest w stanie zrobić krzywdy przy wystrzale choć z instrukcji jasno wynika aby unikać celowania z niej bezpośrednio w Młodą Parę. Może to odpowiedni moment aby podszepnąć na ucho gości jak można zastąpić klasyczny ryż.
Od wieków były symbolem wierności i dotrzymania słowa danego podczas ceremonii ślubnej. Początkowo nie miały jednakowego kształtu. Wśród europejskiej szlachty przez stulecia panował zwyczaj, że mężczyzna wkładał na palec wybranki miniaturę jego własnego sygnetu herbowego, znak przyjęcia jej do rodziny. W epoce renesansu bardzo popularne były pierścienie ślubne ze szmaragdem, który nie tylko symbolizował miłość, lecz chronił mężatkę przed obmową i natrętnymi zalotnikami. Z tego okresu pochodzi zwyczaj grawerowania na wewnętrznej stronie obrączek imion, dat i sentencji. Częstym zwyczajem było również przechodzenie obrączek z z rodziców na dzieci, szczególnie gdy należały do szczęśliwych małżonków. Wierzono, że młoda para będzie żyła tak samo w zgodzie i radości.
Fason obrączek, podobnie jak garniturów i sukiem ślubnych – podlega zmieniającej się modzie. Obecnie popularne są obrączki wykonane z trzech rodzajów kruszców: białego i żółtego złota łączone z platyną, co symbolizować ma miłość, przyjaźń i wierność drugiej połowie.
Podjęcie organizacji wesela wiąże się tradycyjnie z zakupem przez pana młodego weselnej wódki. Czy to jednak reguła? Czy wesele może odbyć się bez alkoholu? Okazuje się, że jak najbardziej. Co ciekawe nie stoją za tym przesłanki ekonomiczne.
Coraz popularniejsze w Polsce stają się wesela na których nie serwuje się żadnych napojów alkoholowych. Nie jeden zada sobie tu pytanie: a co na to goście? W końcu przyjmuje się, że spożywanie alkoholu to sprawa indywidualna, że każdy pełnoletni człowiek ma prawo do wolności w tym zakresie. Podejrzewam, że wiele osób nawet nie wyobraża sobie hucznej imprezy jeśli nie jest suto zakrapiana. Zupełnie jakby był to nie podważalny warunek udanej zabawy. Zadziwię więc wiele osób pisząc iż takie wesela stają się coraz popularniejsze, ich liczba co roku rośnie. Największa liczba takich wesel bo przeszło 200, odbyła się dotychczas w gminie Kamesznica.
Z dnia na dzień przybywa rachunków za kolejne wydatki związane z weselem, a chętnych do ich zapłacenia jak na lekarstwo? Już dość nerwową atmosferę związaną z przygotowaniami może w bezlitosny sposób podgrzać nie przyjemny temat związany z pieniędzmi. Jak temu zaradzić, nie skłócając przy tym obu rodzin? Najważniejsze, by ustalenia takie podjąć zanim pojawią się pierwsze decyzje dotyczące wydatków.
Gdy dwoje ludzi zaczyna coraz poważniej zastanawiać się nad terminem dnia kiedy staną się małżeństwem, warto zaaranżować wspólne spotkanie rodziców. Niedzielny obiad czy popołudniowa „kawka” to dobry pretekst do podjęcia pierwszych rozmów i dobry grunt dla wysłuchania się przez obie strony jak wyobrażają sobie ten wyjątkowy w życiu ich pociech dzień. Jeśli rodzice po raz pierwszy spotykają się z tym tematem warto podpowiedzieć im rozwiązania. Najczęściej wykorzystywane dwa sposoby opłacenia kosztów związanych ze ślubem i przyjęciem są tradycyjny podział oraz tzn. „pół na pół”.