Od wieków były symbolem wierności i dotrzymania słowa danego podczas ceremonii ślubnej. Początkowo nie miały jednakowego kształtu. Wśród europejskiej szlachty przez stulecia panował zwyczaj, że mężczyzna wkładał na palec wybranki miniaturę jego własnego sygnetu herbowego, znak przyjęcia jej do rodziny. W epoce renesansu bardzo popularne były pierścienie ślubne ze szmaragdem, który nie tylko symbolizował miłość, lecz chronił mężatkę przed obmową i natrętnymi zalotnikami. Z tego okresu pochodzi zwyczaj grawerowania na wewnętrznej stronie obrączek imion, dat i sentencji. Częstym zwyczajem było również przechodzenie obrączek z z rodziców na dzieci, szczególnie gdy należały do szczęśliwych małżonków. Wierzono, że młoda para będzie żyła tak samo w zgodzie i radości.
Fason obrączek, podobnie jak garniturów i sukiem ślubnych – podlega zmieniającej się modzie. Obecnie popularne są obrączki wykonane z trzech rodzajów kruszców: białego i żółtego złota łączone z platyną, co symbolizować ma miłość, przyjaźń i wierność drugiej połowie.